Storythai

INTRODUCTION
ฉันไม่ใช่คนที่ผ่านชีวิตมามากมาย
แต่อีกยาวไกลที่เหลือ จะมีเธอผ่านมันไปด้วยกัน

PHILOSOPHY

เคยสงสัยมั้ย ว่าการที่คนๆหนึ่ง
ทำอะไรเพื่อเรา ทำอะไรให้เรา
เขาำทำเพราะอะไรกันแน่?

ทำเพราะเขารักเรา
หรือทำ แค่เพราะอยากให้เรารัก
หรือทำ แค่เพราะอยากให้เรารู้ว่าเขารัก?
..คนบางคน ก็ทำ เพราะเหตุผลทั้งสามรวมกัน
แต่คนบางคน... อาจจะทำเพียงเพื่อให้เรารักเขา โดยที่เขาอาจจะไม่ได้รักเรา
หรือทำเพราะเขาอยากให้เรารู้ว่าเขารัก.. โดยที่เขาไม่สนใจ ว่าเราจะพอใจหรือไม่
..
ย้อนกลับมาถามตัวเราเอง
..เราทำอะไรเพื่อคนๆหนึ่ง
เพราะเรารักเขา
เพราะอยากให้เขารัก
หรือแค่อยากให้เขารู้ว่าเรารัก
ส่วนใหญ่ เรามักตอบว่า "เพราะเรารักเขา" เอาไว้ก่อน
โดยที่บางครั้ง ตอบไป ทั้งๆที่เราไม่รู้ตัวเองด้วยซ้ำ..

บางครั้งคำว่า "เพราะเรารักเขา" อาจจะเป็นเหตุ
ทำให้เราทำร้ายเขาก็ได้

บางครั้ง เราอยากจะให้คนๆหนึ่งรักเรามาก แม้ว่าเขาจะมีอีกคนที่เขารักอยู่
เราจึงยอมทำลายความสุขของเขา แย่งเขามาจากคนที่เขามีความสุขด้วยอยู่
เพียงเพื่อเปิดโอกาสให้ตัวเราเอง ได้ทำให้เขารักเรา....
บางครั้ง ความรักจึงอาจจะไม่ได้ถูกต้องเสมอไป

บางครั้ง เราคิดว่าเรารักเขา..เราแค่อยากให้เขารู้ว่ารัก โดยที่เขาไม่จำเป็นต้องรักเราตอบก็ได้
เราเลยทำทุกอย่าง เพียงเพื่อได้แสดงออก อยากให้ตัวเราเองสบายใจ
เมื่อเขารู้ว่าเรารัก
แม้ว่าการที่เขารู้ จะทำให้เขาลำบากใจ ไม่สบายใจก็ตาม
.....แต่ว่าการทำให้คนที่เราบอกว่ารัก..ลำบากใจ..แล้วเราไม่แคร์....... มันคือความรักแน่หรอ?

บางครั้ง เมื่อรักแล้ว การที่ทำให้เขารักเรา และการที่ทำให้เขารู้ว่าเรารัก
อาจจะไม่สำคัญ เท่ากับการที่ทำให้คนที่เราบอกว่าเรารักมีความสุข
ถ้าหากเขารักเรา เราจะทำให้เขามีความสุข ก็ควรทำ
ถ้าหากการแสดงออกให้เขารู้ว่าเรารัก เขาจะมีความสุข ก็ควรทำ
แต่ถ้าการกระทำของเรา จะตามมาด้วยความทุกข์ของเขา...เราอาจจะไม่ได้รักเขาจริงก็ได้

บอกคำว่ารัก แค่เพียงกับคนที่อยากได้ยิน
ทำให้คนที่เรารัก รักเรา ด้วยการเป็นความสุขให้กับเขา..

เราจะรู้ ว่าเรารักเขาจริงมั้ย
หากเรายังทำสิ่งที่เราทำ
แม้ว่าเขาจะไม่รับรู้การกระทำของเรา
แม้ว่ามันไม่มีวัน ที่เขาจะรักเราตอบ..

เราจะคงแอบเอาร่มไปวางข้างๆเขาในวันที่ฝนตก โดยที่เขาไม่จำเป็นต้องรู้ว่าเราเป็นใคร
และมาลึกซึ้ง..กับการกระทำของเรา

เมื่อเรารักแล้ว .. แม้ว่าเราจะมีตัวตนสำหรับเขาหรือไม่ เราก็จะยังรักอยู่
แต่ถ้าจะให้ดี........ เราควรจะรัก.. คนที่เขาเห็นตัวตนของเรา จะลงตัวที่สุด

แต่ความรัก จะเป็น "ความรัก" เมื่อถูกเห็นค่าเท่านั้น

-วันหนึ่งก็ต้องผ่านพ้น-
 เด็กทุกคนมันก็ต้องโตเข้าสักวัน(แม้เด็กสมัยนี้โตก่อนวัยแต่ปัญญาอ่อนลง)

 แต่วันหนึ่งก็ต้องพ้นเลข 1 เข้าสู่เลข 2 .. วัยมหาลัย.. วัยเที่ยวเล่นให้เต็มที่เพราะตอนเรียนอยู่ไม่ได้ทำ

ผ่านพ้นเลข 2 สู่เลข 3 วัยสร้างความมั่นคงของชีวิต (จริงๆควรเริ่มปูมาตั้งแต่ปลายเลขสองแหละ)

 ทุกคนมันก็ต้องผ่านพ้นช่วงวัยรุ่นกัน แล้วแต่ว่าทำตอนเหมาะสมหรือเปล่า?

วันหนึ่งก็ต้องเลิกทำเป็นหัวฟูๆ หัวแดงๆ แต่งตัวตามแฟชั่นหรือนำแฟชั่น 

วันหนึ่งก็ต้องเลิกถ่ายรูปตัวเองลงไฮไฟว์เพียงเพื่อโปรโมตตัวเอง

วันหนึ่งก็ต้องเลิกทำเป็นใส่กางเกงรัดรูป เสื้อลายสก็อต

วันหนึ่งก็ต้องเลิกใส่สร้อยใส่กำไลมือพะรุงพะรังแสดงความเป็นอีโม

วันหนึ่งก็ต้องเลิกสนใจตัวเองมากเกินไป เพราะมันถึงเวลาที่จะสนใจคนอื่นบ้างได้แล้ว

เรื่องใหญ่ๆของวัยรุ่น ที่ทำให้ร้องไห้เสียใจฟูมฟาย จะเป็นจะตาย
จะกลายเป็นเรื่องเล็กๆที่ถ้าเป็นผู้ใหญ่จะมองข้าม เพราะมีเรื่องสำคัญกว่าต้องดูแล

LIFE

แฝดใหญ่หายไปตั้งแต่ปลายเดือนมีนา
วันที่ 9 พฤษภา ติดป้ายประกาศหา (ก็เดือนกว่าแ้ล้วที่หายไป) บอกว่าใครพบแล้วนำมาคืน
จะให้รางวัล $100
วันที่ 10 พฤษภาตอนค่ำ ช่วยตัวตุ่นไว้ได้ตัวนึง
ทานอาหารเย็นอยู่ พี่เหมากลับมาเห็นแมวลายเสือขู่กับฮันเตอร์อยู่(ฮันเตอร์คือแมวที่มาอาศัยบ้านเรา)
นึกว่าเป็นแฝดเล็ก เพราะว่าผอม แต่ปลอกคอสีแดงเลยเรียกเรา
เราก็ออกไปดู มันไม่ใช่แฝดเล็ก
เพราะมันคือแฝดใหญ่!!
แต่มันหนีเรา ดูเหมือนจะจำเราไม่ได้
เราก็วิ่งตามไป ร้องไห้ไป
คือดีใจที่กลับมา แต่ก็แบบ ใจหายอ่ะ ว่า
"ลืมเราหรอ?"
แต่มันก็มีหยุดๆแล้วหันกลับมาร้องหาบ้าง ลองเชิง แล้วก็หนีต่อไป
จนหายเข้าไปในรั้วบ้านหลังนึง เราก็หาไม่เจอแล้ว
เลยจะโทรหาพี่สาว(อิชิโกะ) (คือจะโทรไปร้องไห้ให้ฟังว่าแมวลืมชั้น)
อิชิโกะไม่รับสาย เราเลยเก็บมือถือ
แล้วไฟมือถือก็ส่องไปเห็น
แฝดใหญ่นั่งอยู่ตรงหน้าเรา
แล้วก็ร้อง แม๊ว ม๊าว ตามประสา
เรายื่นขนมให้ชิ้นนึง ก็ยื่นจมูกเข้ามาดม
แล้วก็ตบมือเรา
เราก็ตกใจ........
เลยเริ่มคุย
แนวว่า
"แฝดใหญ่ลืมมี๊แล้วหรอลูก?
มันไม่มีที่ไหนสุขสบายเท่าบ้านเราแล้วนะ
กลับบ้านเถอะลูก กินข้าวที่บ้าน กับน้องส้มน้องหน้าหวานเหมือนเดิม
ไม่ใช่ว่ามี๊ไม่ได้ตามหาหนูนะ แต่มี๊ไม่รู้หนูอยู่ไหน
จู่ๆหนูก็หายไป แล้วหนูไปอยุ่ไหนมาตั้งเดือน
มี๊ออกป้ายประกาศให้รางวัลคนที่นำตัวหนูมาคืน $100
แต่ถ้าหนูกลับมาอยู่ที่บ้านเอง
มี๊จะเอา $100 นั้นไปซื้ออาหารให้หนูกินดีกว่านะ
มี๊จะให้หนูกินสิ่งที่ชอบ
ให้กินอาหารกระป๋องอาทิตย์ละสามครั้งเลย
กลับบ้านเหอะลูก"

เรื่องแปลก........ ตอนที่เราพูด แฝดใหญ่นั่งเงียบฟังอย่างสุขุม
พอเราพูดจบ แฝดใหญ่ก็เดินออกมาแล้วเอาหัวมาถูมือเรา
แล้วร้องแม๊วม๊าวๆ (แมวเราไม่ร้องเมี้ยวๆค่ะท่านผู้อ่าน ร้องแม๊วม๊าว ฮ่าๆ)
แล้ววิ่งตามเรากลับบ้าน
เราเลยออกไปทำแท็กให้ เผื่อไปอยู่บ้านอื่น
แต่หลังจากวันนั้แฝดใหญ่ก็กลับมมาบ้าน ครั้งนี้เป็นครั้งที่สาม

ไม่มีที่ไหนสุขเท่าบ้านอีกแล้ว ^^
(จริงๆมีรูปตอนเราคุยกับแฝดใหญ่ด้วย แต่อยู่ในกล้องป๊า นักข่าวส่วนตัว)


วันที่ 11 วันแม่ของเมกา
ไปทานที่โกโก้กับป๊า ม๊า พี่เหมา
(อิชิโกะไม่ได้ไปแต่ส่งข้อความมา)
เรื่องน่าแปลกคือเมื่อตอนเช้า
ขาว-แม่ของแมวๆเรา
กลับมาเยี่ยมลูก .............. เรายังพูดเล่นๆกันกับพี่ๆอยู่เลยว่าจะมาัมั้ย
เพราะขาวมักมาวันสำคัญๆ
แล้วก็มาจริงๆ
เอ้อ.. ใครว่าแมวไม่รู้อะไร ฮ่าๆ

-ผลสอบ-
เมื่อวันจันทร์เราสอบ แล้วเรามั่นใจมาก
แต่วันนี้ได้รับเกรดแล้ว คือมันน่าผิดหวังมาก

เราเลยแบบ ยิ้มออกอยู่นะ แต่มันก็วูบๆอ่ะ

GENERAL

-เซอร์..........................-

 ไม่ได้หมายความว่า...................... ทุเรศ

ไม่ได้หมายความว่า...................... ซกมก

ไม่ได้หมายความว่า...................... สกปรก

ไม่ได้หมายความว่า...................... สถุน

ไม่ได้หมายความว่า...................... แปลก

ไม่ได้หมายความว่า...................... ไร้ความเป็นผู้ดี

 ...................

 แล้วตกลงมันหมายความว่าอะไรหว่า? (กรรม ฮ่าๆ)

 มันก็คงเป็นแค่ "ไสตล์" ที่มาจาก "บุคลิก" ของคนๆนั้น

 ถ้าต้องพยายามเซอร์ ก็แปลว่าไม่เซอร์

พยายามอีโม ก็แปลว่า ไม่อีโม

เซอร์แบบเรียบร้อยก็ได้

เซอร์แบบสะอาดๆก็ได้

เซอร์แบบดูดีก็ได้

 อะไรคือความเซอร์.. อะไรคืออีโม?

 ก็เรียกกันไป แต่มันไม่ได้มีความหายอะไรที่จำกัดได้

แค่ว่าตาเราเห็นว่าเขาโดดเด่นเท่านั้นแหละ
(หรือเขาพยายามทำตัวโดดเด่นเรียกร้องความสนใจไม่รู้นะ หุหุ)

แต่อย่างที่บอก ไม่ว่าคุณจะเรียกตัวเองว่าอะไร
หรือพยายามจะให้คนอื่นมองว่าคุณเป็นอะไร

อย่าลืมว่าคนอื่นมองว่าคุณเป็นลูกมีพ่อมีแม่
และเขาจะตัดสินพ่อแม่ของเด็ก จากการที่เด็กทำตัว

*เราทานข้าวในร้านอาหาร
มีเด็กสองคนถือรองเท้าวิ่งไล่จับกันอยู่ในร้านอาหาร
คือที่มาของเรื่องนี้
เพราะพ่อแม่ก็อยู่ แต่ไม่รู้จักสั่งสอนลูก

นอกจากที่การทำตัวของคุณ ทำให้คนอื่นเห็นพ่อแม่คุณ
เขาจะเห็นไปถึงลูกคุณด้วย

เด็กดีๆ อาจจะไม่ได้มาจากพ่อแม่ดีๆ หรือเด็กที่ไม่ดี อาจจะมาจากพ่อแม่ที่ดีๆก็ได้

แต่ถ้าพ่อแม่ที่ไม่ดีล่ะ????

ลูกอายุสองขวบเอง จะเอาของกิน แม่ทุบแล้วกระชากลูกไปมาทั่วห้าง

แล้วด่า

"Shut your f*cking mouth! I ain't got no time for this!"

คือ....ขนาดแม่ยังพูดดีๆ สอนลูกในสิ่งดีๆไม่ได้
คุณคิดว่าเ็ด็กที่โตมากับแม่แบบนี้จะกลายมาเป็นคนสุภาพอ่อนโยนได้มั้ย?

มีน่ะ มันคงมีหรอก...... แต่โอกาสจะมีสักเท่าไหร่? หนึ่งในล้าน

-ระเบิด-
(เหตุการณ์สมมุติ)
เวลาเราพูดอะไร มักจะมีคนเถียงเช่นว่า
แต่ที่ไม่เป็นอย่างนั้น ก็มี
สมมุติว่าคุณอยู่ในเหตุการณ์ โจรสิบคน จับตัวประกันสิบคน
ตำรวจคนนึงเลยตัดสินใจโยนระเบิดเข้าไป
ตู้ม!!
ดีสิบคน ชั่วสิบคน แต่ตายหมด
คุณจะมายืนกรานพูดมั้ยว่า
"แต่ในยี่สิบคนนั้น ก็มีคนชั่วตายเหมือนกัน"
โดยไม่นึกถึงสิบคนดีๆที่ต้องตายไปพร้อมกับไอ้ชั่วพวกนั้นอ่ะนะ?

 -ถุงยางในโรงเรียน-
เซฟเซ็กส์ บอกว่ามันเป็นการป้องกัน
แล้วเขาไม่ได้คิดกันอีกมุมหรือว่า
เพราะคนมันคิดว่าป้องกันได้ ถึงได้กล้าทำกันไม่เลือกที่ =''=
ความเห็นส่วนตัวนะ แต่เราแค่คิดว่าไม่ควรมีถุงยาง
ใครจะเป็นเอดส์ก็ปล่อยให้เป็นๆไปเถอะ เพราะเลือกกันเอง
มันไม่ใช่เอดส์จากเหตุสุดวิสัยด้วย ไม่ใช่เอดส์จากการแชร์เข็มหรืออะไร
แต่เป็นเอดส์จากการแชร์อย่างอื่น มันไม่ใช่เรื่องช่วยไม่ได้
แต่มันเป็นเรื่องไม่ควรช่วย อ่ะ

-เป้ยเป็นเหตุ-
จากเหตุการณ์ของเป้ย เราเลยย้อนกลับไปดูเรื่องเก่าๆที่เคยได้ยินมา
คนเราน่ะ ชอบตอกย้ำความเสียหายของคนอื่น คุณว่ามั้ย?
ไม่ว่าจะเป็นคลิปตบตีกันของนักเรียนสาว ไปจนถึงคลิปฉาวของใครต่อใคร...
ทั้งดารา ทั้งบุคคลที่สูงกว่า
เรามองว่า "ต๊าย เสื่อมเสีย ทำเรื่องเสียหายอย่างนี้ เป็นแบบอย่างที่ไม่ดีของเยาวชนนะเนี่ย"
แล้วคนที่เห็นภาพเหล่านั้นเขาทำยังไง?
เขาไม่ได้เก็บเอาไว้กับตัวนะ.......... ก๊อบ.. แจก เอาความเสื่อมเสียเหล่านั้นมาแบ่งปัน
แล้วคนที่รับมา คุณคิดหรอว่า เขาดู เพื่อให้รู้ว่าเสื่อมเสีย?
...เปล่านะ...
เขาดูเพราะ "อยากดู" ต่างหาก..
แทนที่ว่า เสื่อมเสียแล้ว จะช่วยๆกันหยุดการแพร่กระจาย
ดันเอามาเผยแพร่ต่อๆกัน คนที่ไม่เคยเห็นก็ต้องได้เห็น

ไม่ว่าการกระทำเหล่านั้น ตั้งใจจะถูกเก็บไว้กับตัว หรือทำออกมาเพื่ออะไร
แต่มันก็เป็นแค่เชื้อโรค...........
เชื้อโรค ถ้ามันอยู่กับที่ มันก็ยังไม่อันตรายมาก
มันเป็นการกระทำที่ไม่ดี .. ใช่
แต่เรา ประชาชน ....... เราหยุดมันได้

................ แต่เราไม่หยุด................

เรากลับชอบทำตัวเป็นพาหะ เอาเชื้อโรคไปทิ้งไว้ตรงนั้นที ตรงนี้ที
แล้วเราก็บอกว่า การกระทำที่คนเหล่านั้นทำน่ะ มันไม่ดี
ทั้งๆที่การกระทำของเรา................... ก็ไม่ได้เลวน้อยกว่ากัน


-นิกกี้เป็นเหตุ-
ช่วงหลังๆนี้รู้สึกว่าการทะเลาะกันออกสื่อจะฮิตนะ
ตั้งแต่เข็ม คุณสายันณ์ แอร์กี่ แล้วมาเรื่องของนิกกี้
คือมันไม่มีใครถูกในเรื่องนี้อยู่แล้ว
จะสัมภาษณ์กันให้ตาย ได้ความจริงมา ก็ไ่ม่ทำให้ใครถูกขึ้นมา
หมกมุ่นจะเค้นความจริงกันมากไปหรือเปล่า?
จนลืมไปแล้วว่าโลกนี้ยังมีอะไรที่ดีกว่าให้ทำ
ปากก็บอกว่า ไม่อยากให้เยาวชนเอาเป็นเยี่ยงอย่างในเรื่องของการกระทำ
แต่การทะเลาะกันนี่....... ไม่เห็นมีใครกลัวเลยว่าเยาชนจะมองว่าเป็นเรื่องดี

CONCLUSION
ตามน้ำ กับ เรื่องดีๆ
แตกต่าง จาก เรื่องเลวๆ
หากไม่พอใจกับเนื้อหา เราไม่ได้เขียนให้คุณอ่าน..ไม่พอใจกับรูปภาพ เราไม่ได้ลงให้คุณดู

**EDIT** ไดหายอีกแล้ว (ทั้งๆที่ publish) แต่คราวนี้พระเจ้าเข้าข้างเราแล้ว
เพราะหายไปแค่สามสี่บรรทัดสุดท้าย เย้